حذف TSS از فاضلاب چیست؟
حذف TSS از فاضلاب یکی از مهمترین مراحل تصفیه آب و فاضلاب محسوب میشود. فاضلاب شهری و صنعتی معمولاً مقدار قابل توجهی از مواد جامد معلق را در خود دارد. این مواد میتوانند شامل ذرات آلی، معدنی، خاک، الیاف، بقایای مواد اولیه، لجن، چربی و ذرات کلوئیدی باشند.
TSS مخفف عبارت Total Suspended Solids و به معنی کل مواد جامد معلق است. این شاخص مقدار ذرات جامدی را نشان میدهد که در نمونه آب یا فاضلاب معلق هستند و با روش آزمایشگاهی مناسب از آب جدا میشوند.
افزایش TSS میتواند کیفیت ظاهری و فیزیکی پساب را کاهش دهد. علاوه بر این، ورود پساب با TSS بالا به واحدهای بعدی تصفیه میتواند بار تجهیزات را افزایش دهد و عملکرد سیستم را مختل کند.
به همین دلیل، طراح باید فرآیند مناسبی برای کاهش TSS در نظر بگیرد.
روش حذف TSS به ماهیت ذرات بستگی دارد. برای مثال، آشغالگیر میتواند ذرات درشت را حذف کند، اما برای ذرات ریز و کلوئیدی به فرآیندهایی مانند انعقاد، لختهسازی، DAF یا فیلتراسیون نیاز داریم.
بنابراین، یک سیستم کامل حذف TSS معمولاً از چند مرحله تشکیل میشود:
آشغالگیری → دانهگیری → متعادلسازی → انعقاد و لختهسازی یا DAF → تهنشینی → فیلتراسیون
البته مهندس میتواند این آرایش را بر اساس کیفیت فاضلاب تغییر دهد.
TSS چیست؟
TSS یا Total Suspended Solids یکی از مهمترین پارامترهای آزمایشگاهی برای ارزیابی کیفیت آب و فاضلاب است.
این شاخص مقدار مواد جامد معلق موجود در فاضلاب را نشان میدهد.
مواد تشکیلدهنده TSS میتوانند ماهیتهای مختلفی داشته باشند. برای مثال، بخشی از TSS را مواد آلی تشکیل میدهند و بخش دیگر ممکن است شامل مواد معدنی، خاک، شن، الیاف یا ذرات کلوئیدی باشد.
در فاضلاب صنعتی، نوع TSS اهمیت زیادی دارد.
برای مثال، فاضلاب صنایع غذایی ممکن است حاوی ذرات مواد غذایی باشد. در مقابل، فاضلاب صنایع معدنی ممکن است مقدار زیادی ذرات معدنی داشته باشد.
همچنین فاضلاب صنایع نساجی میتواند الیاف و ذرات رنگ را در خود داشته باشد.
بنابراین، مقدار TSS به تنهایی اطلاعات کافی برای طراحی تصفیهخانه ارائه نمیدهد و مهندس باید نوع و اندازه ذرات را نیز بررسی کند.</span>
چرا باید TSS فاضلاب را حذف کنیم؟
کاهش TSS چند هدف مهم را دنبال میکند.
۱. بهبود کیفیت پساب
مواد جامد معلق میتوانند ظاهر فاضلاب را کدر کنند. حذف این مواد، شفافیت پساب را افزایش میدهد.
۲. محافظت از تجهیزات
ذرات جامد میتوانند وارد پمپها، شیرآلات، ممبرانها و تجهیزات مکانیکی شوند.
در نتیجه، حذف TSS میتواند عمر تجهیزات را افزایش دهد.
۳. کاهش بار واحدهای تصفیه
وقتی فاضلاب با TSS بالا وارد واحد بیولوژیکی یا غشایی شود، فرآیند اصلی باید بار بیشتری را تحمل کند.
بنابراین، پیشتصفیه مناسب عملکرد سیستم را بهبود میدهد.
۴. جلوگیری از گرفتگی
ذرات معلق میتوانند مسیر جریان، نازلها، فیلترها و غشاها را مسدود کنند.
به همین دلیل، بسیاری از سیستمهای تصفیه به یک مرحله حذف TSS نیاز دارند.
۵. کمک به بازچرخانی آب
اگر کارخانه بخواهد آب تصفیهشده را مجدداً استفاده کند، باید مقدار مواد معلق را تا سطح مناسب کاهش دهد.
در این حالت، فیلتراسیون و سایر فرآیندهای تکمیلی اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
منابع ایجاد TSS در فاضلاب
TSS از منابع مختلف وارد فاضلاب میشود.
مهمترین منابع عبارتاند از:
-
ذرات خاک
-
شن و ماسه
-
بقایای مواد اولیه
-
ذرات مواد غذایی
-
الیاف
-
سلولهای میکروبی
-
لجن
-
ذرات روغن و چربی
-
مواد معدنی
-
ذرات کلوئیدی
-
بقایای فرآیند تولید
در صنایع مختلف، نوع و مقدار TSS تفاوت زیادی دارد.
برای مثال، صنایع غذایی معمولاً مواد آلی و ذرات مواد غذایی تولید میکنند.
صنایع نساجی ممکن است الیاف و مواد رنگی تولید کنند.
صنایع معدنی معمولاً مقدار زیادی ذرات معدنی و خاک وارد فاضلاب میکنند.
کشتارگاهها نیز فاضلابی با مواد آلی، چربی و ذرات جامد تولید میکنند.
بنابراین، مهندس باید منبع تولید TSS را شناسایی کند و سپس روش حذف را انتخاب کند.

تفاوت TSS با TDS چیست؟
TSS و TDS دو شاخص متفاوت هستند.
درواقع TSS مقدار جامدات معلق در آب را نشان میدهد.
در مقابل، TDS یا Total Dissolved Solids مقدار مواد جامد محلول در آب را نشان میدهد.
این تفاوت در انتخاب فرآیند تصفیه اهمیت زیادی دارد.
فرآیندهایی مانند تهنشینی، DAF و فیلتراسیون برای کاهش TSS کاربرد دارند.
اما اگر هدف کاهش TDS باشد، روشهایی مانند اسمز معکوس، نانوفیلتراسیون یا برخی فرآیندهای تبادل یونی مطرح میشوند.
بنابراین، نباید برای حذف TDS از تجهیزاتی استفاده کرد که صرفاً برای حذف TSS طراحی شدهاند.
بهترین روش حذف TSS از فاضلاب چیست؟
هیچ روش واحدی برای تمام فاضلابها بهترین گزینه نیست.
مهندس باید ابتدا مشخصات فاضلاب را بررسی کند.
پارامترهای مهم عبارتاند از:
-
مقدار TSS
-
اندازه ذرات
-
چگالی ذرات
-
قابلیت تهنشینی
-
ماهیت آلی یا معدنی
-
بار کلوئیدی
-
روغن و چربی
-
pH
-
دبی
-
دبی پیک
-
کیفیت مورد نیاز پساب
پس از بررسی این عوامل، طراح میتواند فرآیند مناسب را انتخاب کند.
برای ذرات درشت، آشغالگیر و دانهگیر مناسب هستند.
درمورد ذرات قابل تهنشینی، زلالساز یا حوض تهنشینی عملکرد خوبی دارد.
جهت ذرات سبک و چربی، DAF میتواند گزینه مناسبی باشد.
زمان وجود ذرات کلوئیدی، انعقاد و لختهسازی اهمیت پیدا میکند.
در نهایت، فیلتر شنی و سایر فیلترها میتوانند ذرات ریز باقیمانده را کاهش دهند.
حذف TSS با آشغالگیر
آشغالگیر یکی از اولین تجهیزات در خط تصفیه فاضلاب است.
این تجهیز ذرات درشت را از فاضلاب جدا میکند.
موادی مانند پارچه، پلاستیک، چوب، الیاف بزرگ و بقایای درشت تولیدی میتوانند توسط آشغالگیر حذف شوند.
استفاده از آشغالگیر از ورود این مواد به پمپها و تجهیزات پاییندست جلوگیری میکند.
آشغالگیر معمولاً TSS ریز و محلول را حذف نمیکند.
بنابراین، مهندس آن را به عنوان مرحله ابتدایی تصفیه در نظر میگیرد.
آشغالگیر میتواند به صورت دستی یا مکانیکی طراحی شود.</span>
در دبیهای بالا، سیستم مکانیکی میتواند بهرهبرداری را آسانتر کند.
حذف TSS با دانهگیر
دانهگیر برای حذف ذرات معدنی سنگین مانند شن و ماسه استفاده میشود.
این ذرات در صورت ورود به پمپها و تجهیزات میتوانند باعث سایش شوند.
دانهگیر با ایجاد شرایط مناسب هیدرولیکی، امکان تهنشینی ذرات سنگین را فراهم میکند.
البته دانهگیر برای حذف تمام TSS طراحی نشده است.
هدف اصلی آن کاهش ذرات سنگین و معدنی است.
حذف TSS با تهنشینی
تهنشینی یکی از سادهترین و پرکاربردترین روشهای حذف TSS است.
در این روش، فاضلاب وارد یک مخزن با سرعت جریان کنترلشده میشود.
ذرات سنگینتر تحت تأثیر نیروی گرانش به سمت کف مخزن حرکت میکنند.
سپس لجن جمعشده از کف خارج میشود.
آب زلالتر از قسمت بالایی مخزن عبور میکند.
عملکرد این فرآیند به عوامل مختلفی مانند اندازه ذرات، چگالی، شکل ذرات، زمان ماند و شرایط هیدرولیکی بستگی دارد.
اگر ذرات بسیار ریز یا کلوئیدی باشند، تهنشینی ساده ممکن است عملکرد کافی نداشته باشد.
در این شرایط، انعقاد و لختهسازی میتواند شرایط جداسازی را بهتر کند.
حذف TSS با انعقاد و لختهسازی
ذرات کلوئیدی معمولاً به راحتی تهنشین نمیشوند.
در چنین شرایطی، فرآیند انعقاد و لختهسازی میتواند کمک زیادی کند.
در مرحله انعقاد، مواد شیمیایی مناسب بار الکتریکی ذرات را خنثی میکنند.
سپس در مرحله لختهسازی، ذرات به یکدیگر متصل میشوند و لختههای بزرگتر تشکیل میدهند.
لختههای بزرگتر راحتتر تهنشین میشوند یا در DAF از آب جدا میشوند.
مواد منعقدکننده و کمکلختهکننده باید بر اساس آزمایش و مشخصات فاضلاب انتخاب شوند.
به همین دلیل، تست جار ابزار مهمی برای تعیین شرایط مناسب انعقاد و لختهسازی محسوب میشود.
بیشتر بخوانید: تصفیه فاضلاب صنعتی
تست جار چیست و چه نقشی در حذف TSS دارد؟
تست جار یا Jar Test یک آزمایش آزمایشگاهی برای تعیین شرایط مناسب انعقاد و لختهسازی است.
در این آزمایش، مهندس مقدارهای مختلف مواد شیمیایی را روی نمونه فاضلاب آزمایش میکند.
سپس سرعت اختلاط، زمان واکنش و کیفیت تشکیل لخته را بررسی میکند.
هدف این آزمایش پیدا کردن شرایطی است که بیشترین جداسازی مواد معلق را با کمترین مصرف مواد شیمیایی ایجاد کند.
تست جار میتواند هزینه بهرهبرداری سیستم را کاهش دهد.
همچنین استفاده از آن احتمال انتخاب نادرست ماده منعقدکننده را کم میکند.
حذف TSS با DAF
DAF مخفف Dissolved Air Flotation یا شناورسازی با هوای محلول است.
DAF یکی از تجهیزات مؤثر برای حذف مواد معلق، چربی و روغن محسوب میشود.
در این فرآیند، حبابهای ریز هوا به ذرات متصل میشوند.
در نتیجه، چگالی مؤثر مجموعه ذره و حباب کاهش پیدا میکند.
این مجموعه به سطح آب حرکت میکند.
سپس سیستم اسکیمر لایه شناور را جمعآوری میکند.
DAF برای فاضلاب صنایع غذایی، لبنی، کشتارگاهها، برخی صنایع شیمیایی و صنایع دارای چربی کاربرد زیادی دارد.
اگر TSS همراه با روغن و چربی باشد، DAF میتواند عملکرد بسیار مناسبی ارائه دهد.
حذف TSS با فیلتر شنی
فیلتر شنی یکی از تجهیزات متداول برای حذف ذرات ریز باقیمانده است.
در این تجهیز، آب از میان بستر دانهای عبور میکند.
ذرات معلق در مسیر جریان در بستر فیلتر گرفتار میشوند.
فیلتر شنی معمولاً پس از فرآیندهای اصلی مانند تهنشینی یا DAF قرار میگیرد.
استفاده از فیلتر شنی برای فاضلاب خام با TSS بسیار بالا مناسب نیست؛ زیرا فیلتر خیلی سریع دچار گرفتگی میشود.
بنابراین، طراح باید قبل از فیلتر، بار جامدات را تا حد مناسبی کاهش دهد.
حذف TSS با فیلتر چندلایه
فیلتر چندلایه میتواند از چند نوع بستر با دانهبندی متفاوت استفاده کند.
این ساختار امکان جداسازی ذرات در محدودههای مختلف را فراهم میکند.
فیلتر چندلایه در برخی پروژهها میتواند عملکرد بهتری نسبت به یک بستر ساده داشته باشد.
با این حال، طراح باید دانهبندی، سرعت فیلتراسیون و روش شستوشوی معکوس را بر اساس کیفیت آب انتخاب کند.
حذف TSS با میکروفیلتراسیون
میکروفیلتراسیون از غشاهایی با منافذ بسیار ریز استفاده میکند.
این فرآیند میتواند ذرات معلق، برخی میکروارگانیسمها و مواد کلوئیدی را کاهش دهد.
میکروفیلتراسیون برای پروژههایی که به آب با کیفیت بالاتر نیاز دارند، گزینه مناسبی است.
با این حال، گرفتگی غشا یکی از چالشهای اصلی این فناوری محسوب میشود.
به همین دلیل، مهندس باید پیشتصفیه مناسبی قبل از واحد غشایی در نظر بگیرد.
حذف TSS با اولترافیلتراسیون
اولترافیلتراسیون یا UF میتواند ذرات بسیار ریز، کلوئیدها و برخی مواد آلی با وزن مولکولی بالا را از آب جدا کند.
UF معمولاً در پروژههای بازچرخانی آب و تصفیه پیشرفته کاربرد دارد.
این فرآیند میتواند آب بسیار شفاف تولید کند.
با این حال، هزینه تجهیزات و نیاز به شستوشوی غشا نسبت به فرآیندهای سادهتر بیشتر است.
نقش فرآیند بیولوژیکی در حذف TSS
فرآیندهای بیولوژیکی مانند لجن فعال، MBBR، IFAS و SBR مستقیماً به عنوان واحد اصلی حذف TSS طراحی نمیشوند.
با این حال، این فرآیندها مقدار زیادی زیستتوده تولید میکنند.
پس از فرآیند بیولوژیکی، سیستم باید این زیستتوده را از آب جدا کند.
زلالساز ثانویه معمولاً این وظیفه را بر عهده دارد.
اگر جداسازی لجن به خوبی انجام نشود، TSS خروجی افزایش پیدا میکند.
بنابراین، طراحی صحیح زلالساز و کنترل تهنشینی لجن اهمیت زیادی دارد.
ارتباط TSS و BOD
TSS و BOD پارامترهای متفاوتی هستند؛ اما در بسیاری از فاضلابها ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند.
بخشی از مواد معلق میتواند ماهیت آلی داشته باشد.
این مواد آلی میتوانند توسط میکروارگانیسمها تجزیه شوند و در نتیجه به BOD فاضلاب کمک کنند.
بنابراین، حذف بخشی از TSS آلی میتواند بار آلی ورودی به فرآیند بیولوژیکی را نیز کاهش دهد.
با این حال، نمیتوان گفت کاهش TSS همیشه به همان نسبت BOD را کاهش میدهد.
نوع ذرات و ترکیب فاضلاب تعیین میکند چه مقدار BOD همراه با TSS حذف شود.
تأثیر TSS بر عملکرد تصفیهخانه
افزایش TSS میتواند مشکلات مختلفی ایجاد کند.
1. گرفتگی تجهیزات
ذرات میتوانند فیلترها و خطوط را مسدود کنند.
2. افزایش تولید لجن
هرچه مواد جامد بیشتری وارد سیستم شوند، حجم لجن تولیدی نیز میتواند افزایش پیدا کند.
3. کاهش عملکرد غشا
در سیستمهای MBR، UF و MF، TSS بالا میتواند گرفتگی غشا را افزایش دهد.</span></p>
4. افزایش مصرف انرژی
گرفتگی تجهیزات و افزایش افت فشار میتواند انرژی مورد نیاز سیستم را بالا ببرد.
5. کاهش کیفیت پساب
اگر زلالسازی مناسب انجام نشود، ذرات لجن به خروجی منتقل میشوند.
بنابراین، کنترل TSS باید در تمام مراحل تصفیه مورد توجه قرار گیرد.
نقش زلالساز
زلالساز یکی از مهمترین تجهیزات جداسازی جامدات از آب است.
در زلالساز اولیه، ذرات قابل تهنشینی از فاضلاب خام جدا میشوند.
در زلالساز ثانویه، لجن بیولوژیکی از آب تصفیهشده جدا میشود.
طراح باید پارامترهایی مانند بار سطحی، زمان ماند، عمق مخزن و شرایط هیدرولیکی را بررسی کند.
همچنین طراحی ورودی و خروجی مخزن اهمیت زیادی دارد.
اگر جریان به صورت نامناسب وارد زلالساز شود، جریانهای میانبُر ایجاد میشوند و راندمان جداسازی کاهش پیدا میکند.
چرا TSS خروجی تصفیهخانه افزایش پیدا میکند؟
افزایش TSS خروجی معمولاً یک علت مشخص دارد؛ اما اپراتور باید چند عامل را بررسی کند.
دلایل متداول عبارتاند از:
-
بار جامدات بالا
-
طراحی نامناسب زلالساز
-
افزایش ناگهانی دبی
-
جریان میانبُر
-
تهنشینی ضعیف لجن
-
رشد نامناسب لجن
-
برگشت نامناسب لجن
-
خرابی تجهیزات
-
گرفتگی فیلتر
-
شکست لختهها
-
اختلال در انعقاد
-
افزایش چربی و روغن
-
اختلال در فرآیند بیولوژیکی
اپراتور باید قبل از تغییر دوز مواد شیمیایی یا افزایش ظرفیت تجهیزات، علت اصلی مشکل را شناسایی کند.
تأثیر انعقاد نامناسب بر TSS خروجی
اگر دوز ماده منعقدکننده کمتر از مقدار مورد نیاز باشد، ذرات به خوبی ناپایدار نمیشوند.
در نتیجه، لخته مناسب تشکیل نمیشود.
از سوی دیگر، دوز بیش از حد نیز میتواند هزینه مواد شیمیایی را افزایش دهد و در بعضی شرایط کیفیت فرآیند را کاهش دهد.
بنابراین، اپراتور باید دوز مواد شیمیایی را بر اساس شرایط واقعی فاضلاب و نتایج آزمایش تعیین کند.
نقش pH
pH میتواند بر عملکرد انعقاد و لختهسازی تأثیر بگذارد.
هر ماده منعقدکننده محدوده عملکرد مناسبی دارد.
بنابراین، طراح باید pH بهینه را بر اساس نوع فاضلاب و ماده شیمیایی انتخاب کند.
در بعضی فاضلابها، تنظیم pH قبل از انعقاد میتواند عملکرد جداسازی جامدات را به شکل قابل توجهی بهبود دهد.
حذف TSS در فاضلاب صنایع غذایی
فاضلاب صنایع غذایی معمولاً حاوی ذرات مواد غذایی، چربی، پروتئین و مواد آلی است.
به همین دلیل، این فاضلاب معمولاً به پیشتصفیه قوی نیاز دارد.
یک خط متداول میتواند شامل موارد زیر باشد:
آشغالگیر → متعادلسازی → DAF → تصفیه بیولوژیکی → زلالسازی → فیلتر شنی
DAF میتواند چربی و ذرات معلق را کاهش دهد.
سپس فرآیند بیولوژیکی بار آلی باقیمانده را تصفیه میکند.
در نهایت، فیلتر شنی میتواند ذرات ریز باقیمانده را کاهش دهد.
حذف TSS محتوی در فاضلاب صنایع لبنی
فاضلاب صنایع لبنی میتواند حاوی چربی، پروتئین، ذرات شیر و مواد شوینده باشد.
این ترکیبات میتوانند TSS و بار آلی فاضلاب را افزایش دهند.
به همین دلیل، DAF در بسیاری از پروژههای لبنی کاربرد دارد.
پس از آن، سیستم بیولوژیکی میتواند مواد آلی محلول و باقیمانده را کاهش دهد.
در مرحله نهایی نیز فیلتراسیون میتواند کیفیت پساب را بهبود دهد.
حذف TSS در فاضلاب کشتارگاه
فاضلاب کشتارگاه میتواند حاوی خون، چربی، مواد پروتئینی، ذرات بافت و مواد جامد باشد.
این فاضلاب معمولاً بار آلودگی بالایی دارد.
به همین دلیل، آشغالگیری و DAF اهمیت زیادی پیدا میکنند.
در برخی پروژهها، طراح قبل از فرآیند بیولوژیکی از انعقاد و لختهسازی نیز استفاده میکند.
پس از کاهش بار جامدات، فرآیند بیولوژیکی میتواند ترکیبات آلی محلول را تصفیه کند.
حذف TSS در صنایع نساجی
فاضلاب نساجی میتواند شامل الیاف، ذرات رنگ، مواد شیمیایی و مواد معلق مختلف باشد.
برخی ذرات به راحتی تهنشین میشوند؛ اما برخی دیگر ماهیت کلوئیدی دارند.
در این شرایط، انعقاد و لختهسازی میتواند عملکرد مناسبی ایجاد کند.
در صورت نیاز، طراح میتواند از DAF یا فیلتراسیون نیز استفاده کند.</span></p><h3>
حذف TSS در صنایع معدنی
در صنایع معدنی، مقدار زیادی ذرات معدنی وارد جریان فاضلاب میشود.
این ذرات معمولاً چگالی بالاتری نسبت به آب دارند.
به همین دلیل، تهنشینی میتواند یکی از روشهای مؤثر برای حذف آنها باشد.
حوضچههای تهنشینی، کلاریفایرها و تیکنرها میتوانند برای جداسازی جامدات کاربرد داشته باشند.
البته اندازه ذرات و چگالی آنها باید در طراحی لحاظ شود.
حذف TSS در فاضلاب دارویی و شیمیایی
فاضلاب صنایع دارویی و شیمیایی میتواند ترکیب پیچیدهای داشته باشد.
در این صنایع، TSS ممکن است همراه با مواد شیمیایی، کلوئیدها و ترکیبات آلی مختلف باشد.
بنابراین، مهندس باید ابتدا آزمایش کامل فاضلاب را انجام دهد.
در صورت نیاز، انعقاد، لختهسازی، DAF، فیلتراسیون یا فرآیندهای غشایی میتوانند در خط تصفیه قرار بگیرند.
انتخاب روش مناسب حذف TSS
برای انتخاب روش مناسب، چند سؤال اصلی را پاسخ دهید:
1. آیا ذرات درشت هستند؟
اگر پاسخ مثبت است، آشغالگیر مناسب خواهد بود.
2. آیا ذرات سنگین و قابل تهنشینی هستند؟
در این صورت، تهنشینی گزینه مناسبی است.
3. آیا ذرات کلوئیدی هستند؟
در این حالت، انعقاد و لختهسازی را بررسی کنید.
4. آیا فاضلاب چربی و روغن زیادی دارد؟
در این صورت، DAF میتواند گزینه مناسبی باشد.
5. آیا پساب نهایی باید بسیار شفاف باشد؟
در این شرایط، فیلتر شنی، فیلتر چندلایه یا فرآیندهای غشایی را بررسی کنید.
جدول مقایسه روشهای حذف TSS
| روش | نوع فرآیند | مناسب برای | مزیت اصلی | محدودیت |
| آشغالگیر | فیزیکی | ذرات درشت | ساده و اقتصادی | حذف ذرات ریز محدود |
| دانهگیر | فیزیکی | شن و ماسه | محافظت از تجهیزات | کاربرد محدود |
| تهنشینی | فیزیکی | ذرات قابل تهنشینی | ساده و کممصرف | نیاز به فضا |
| انعقاد و لختهسازی | شیمیایی | ذرات کلوئیدی | راندمان بالا | مصرف مواد شیمیایی |
| DAF | فیزیکی/شیمیایی | چربی و ذرات سبک | عملکرد مناسب | نیاز به تجهیزات |
| فیلتر شنی | فیلتراسیون | ذرات ریز | کیفیت خروجی مناسب | نیاز به بکواش |
| UF | غشایی | ذرات بسیار ریز | کیفیت بالا | گرفتگی غشا |
| MF | غشایی | ذرات ریز | شفافیت بالا | نیاز به شستوشو |
چگونه راندمان حذف TSS را محاسبه کنیم؟
برای محاسبه راندمان حذف TSS میتوان از رابطه زیر استفاده کرد:</span>
راندمان حذف TSS = [(TSS ورودی − TSS خروجی) ÷ TSS ورودی] × 100
برای مثال، اگر TSS ورودی 1000 و TSS خروجی 100 باشد، راندمان حذف برابر با 90 درصد خواهد بود.
این شاخص به اپراتور کمک میکند عملکرد سیستم را بررسی کند.
البته برای تحلیل دقیق، باید نتایج چندین نمونهبرداری را در بازه زمانی مناسب بررسی کرد.
تجهیزات مورد نیاز برای حذف TSS
بسته به نوع فرآیند، تجهیزات مختلفی میتوانند در سیستم قرار بگیرند:
-
آشغالگیر دستی
-
آشغالگیر مکانیکی
-
دانهگیر
-
مخزن متعادلسازی
-
همزن
-
پمپ انتقال
-
واحد انعقاد
-
واحد لختهسازی
-
سیستم تزریق مواد شیمیایی
-
DAF
-
زلالساز
-
فیلتر شنی
-
فیلتر چندلایه
-
میکروفیلتراسیون
-
اولترافیلتراسیون
-
سیستم جمعآوری و آبگیری لجن
انتخاب تجهیزات باید با ظرفیت واقعی تصفیهخانه هماهنگ باشد.
مدیریت لجن حاصل از حذف TSS
یکی از موضوعات مهم در حذف TSS، مدیریت لجن است.
هر مقدار جامد که از فاضلاب جدا میشود، در نهایت باید جمعآوری، تغلیظ و دفع یا استفاده مناسب شود.
فرآیندهای تهنشینی، DAF و انعقاد میتوانند مقدار قابل توجهی لجن تولید کنند.
اگر کارخانه سیستم مدیریت لجن مناسبی نداشته باشد، مشکل تصفیهخانه فقط از آب به بخش لجن منتقل میشود.
برای کاهش حجم لجن، میتوان از تجهیزات آبگیری مانند:
-
فیلترپرس
-
اسکروپرس
-
سانتریفیوژ
-
بلتپرس
استفاده کرد.
انتخاب دستگاه به نوع لجن، ظرفیت و شرایط بهرهبرداری بستگی دارد.
هزینه حذف TSS ازفاضلاب
هزینه سیستم حذف TSS به عوامل مختلفی بستگی دارد.
مهمترین عوامل عبارتاند از:
-
دبی فاضلاب
-
مقدار TSS
-
نوع ذرات
-
نوع صنعت
-
کیفیت مورد نیاز پساب
-
نوع تجهیزات
-
نیاز به مواد شیمیایی
-
حجم مخازن
-
نوع فیلتر
-
سیستم کنترل
-
تجهیزات آبگیری لجن
یک سیستم ساده تهنشینی میتواند هزینه سرمایهگذاری و بهرهبرداری متفاوتی نسبت به سیستم DAF یا UF داشته باشد.
بنابراین، مقایسه قیمت تجهیزات بدون بررسی کیفیت فاضلاب تصمیم دقیقی نیست.
بیشتر بخوانید: پکیج تصفیه فاضلاب
چگونه مصرف مواد شیمیایی را کاهش دهیم؟
مصرف بیش از حد مواد شیمیایی هزینه بهرهبرداری را افزایش میدهد.
برای کاهش مصرف میتوان اقدامات زیر را انجام داد:
-
آزمایش جار را به صورت دورهای انجام دهید.
-
کیفیت فاضلاب ورودی را کنترل کنید.
-
pH را در محدوده مناسب نگه دارید.
-
دوز تزریق را بر اساس بار واقعی تنظیم کنید.
-
سیستم تزریق را کالیبره کنید.
-
کیفیت لخته را بررسی کنید.
-
از اختلاط مناسب اطمینان پیدا کنید.
به این ترتیب، سیستم میتواند با مصرف منطقی مواد شیمیایی به کیفیت مطلوب برسد.
نقش اتوماسیون در حذفTSS
اتوماسیون میتواند عملکرد تصفیهخانه را پایدارتر کند.
PLC میتواند پمپها، بلوئرها، سیستم تزریق مواد شیمیایی، DAF و فیلترها را کنترل کند.
همچنین سنسورها میتوانند اطلاعاتی درباره دبی، فشار، pH، کدورت و سطح مخازن ارائه دهند.
اپراتور با استفاده از این اطلاعات میتواند تغییرات فرآیند را سریعتر تشخیص دهد.
در سیستمهای پیشرفته، کنترل خودکار دوز مواد شیمیایی بر اساس دبی و کیفیت آب نیز امکانپذیر است.
نقش کدورت در کنترلTSS
کدورت و TSS یکسان نیستند؛ اما معمولاً ارتباطی میان آنها وجود دارد.
کدورت میزان پراکندگی نور توسط ذرات موجود در آب را نشان میدهد.
TSS مقدار جرمی مواد جامد معلق را نشان میدهد.
به همین دلیل، میتوان از سنسور کدورت برای پایش سریع فرآیند استفاده کرد؛ اما برای تعیین دقیق TSS باید آزمایش استاندارد انجام شود.
در یک تصفیهخانه صنعتی، ترکیب پایش آنلاین کدورت با آزمایش دورهای TSS میتواند اطلاعات مناسبی در اختیار اپراتور قرار دهد.
آیا حذف TSS برای بازچرخانی آب ضروری است؟
در بسیاری از پروژههای بازچرخانی آب، کنترل TSS اهمیت زیادی دارد.
وجود مواد معلق میتواند باعث گرفتگی فیلترها، آسیب به تجهیزات و گرفتگی غشاهای RO یا UF شود.
بنابراین، طراح معمولاً قبل از فرآیندهای حساس مانند RO، چند مرحله پیشتصفیه قرار میدهد.
برای مثال:
تهنشینی → فیلتر شنی → فیلتر کارتریج → UF → RO
البته آرایش واقعی باید بر اساس کیفیت آب و هدف بازچرخانی طراحی شود.
اشتباهات رایج در طراحی سیستم حذف TSS
چند اشتباه میتواند عملکرد تصفیهخانه را کاهش دهد.
انتخاب تجهیز فقط بر اساس دبی
دو فاضلاب با دبی یکسان میتوانند TSS کاملاً متفاوتی داشته باشند.
بیتوجهی به اندازه ذرات
اندازه ذرات روی روش جداسازی تأثیر مستقیم دارد.
حذف نکردن چربی
چربی میتواند عملکرد تهنشینی و فیلتراسیون را مختل کند.
حذف پیش تصفیه
ورود مواد درشت به تجهیزات پاییندست میتواند خرابی ایجاد کند.
انتخاب فیلتر بدون بررسی بار جامدات
فیلتر باید برای بار جامدات واقعی طراحی شود.
بیتوجهی به لجن
سیستم باید برای جمعآوری و آبگیری لجن نیز طراحی شود.
استفاده بیش از حد از مواد شیمیایی
دوز بالای مواد شیمیایی همیشه به معنی راندمان بالاتر نیست.
نکات مهم بهرهبرداری از سیستم حذف TSS
برای حفظ راندمان سیستم، اپراتور باید به صورت منظم تجهیزات را بررسی کند.
فشار فیلترها را کنترل کنید.
زمان بکواش را بر اساس افت فشار تنظیم کنید.
لجن زلالساز را به موقع تخلیه کنید.
سیستم DAF را بررسی کنید.
پمپها را از نظر عملکرد کنترل کنید.
دوز مواد شیمیایی را با شرایط فاضلاب هماهنگ کنید.
همچنین TSS ورودی و خروجی را به صورت دورهای اندازهگیری کنید.
در صورت افزایش TSS خروجی، علت را سریعاً شناسایی کنید.
۲۰ سؤال رایج
۱. TSS چیست؟
TSS مخفف Total Suspended Solids است و مقدار کل مواد جامد معلق موجود در آب یا فاضلاب را نشان میدهد.
۲. چرا باید TSS فاضلاب را حذف کنیم؟
زیرا TSS بالا میتواند کیفیت پساب را کاهش دهد، تجهیزات را دچار گرفتگی کند و عملکرد واحدهای تصفیه را مختل کند.
۳. بهترین روش حذف TSS از فاضلاب چیست؟
روش مناسب به نوع، اندازه و غلظت ذرات بستگی دارد. تهنشینی، DAF، انعقاد و لختهسازی و فیلتراسیون از روشهای رایج هستند.
۴. آیا تهنشینی TSS را حذف میکند؟
بله. تهنشینی میتواند ذراتی را که قابلیت تهنشینی دارند از فاضلاب جدا کند.
۵. آیا DAF برای حذف TSS مناسب است؟
بله. DAF برای حذف ذرات سبک، چربی، روغن و برخی مواد معلق عملکرد مناسبی دارد.
۶. آیا فیلتر شنی TSS را حذف میکند؟
بله. فیلتر شنی میتواند ذرات معلق باقیمانده را کاهش دهد؛ اما بهتر است قبل از آن بار جامدات به اندازه کافی کم شده باشد.
۷. تفاوت TSS و TDS چیست؟
TSS مربوط به جامدات معلق است، در حالی که TDS جامدات محلول را نشان میدهد.
۸. آیا انعقاد و لختهسازی برای حذف TSS لازم است؟
اگر بخش قابل توجهی از TSS ماهیت کلوئیدی داشته باشد، انعقاد و لختهسازی میتواند جداسازی را به شکل محسوسی بهبود دهد.
۹. تست جار چیست؟
تست جار یک آزمایش آزمایشگاهی برای تعیین نوع و دوز مناسب مواد منعقدکننده و کمکلختهکننده است.
۱۰. چرا TSS خروجی تصفیهخانه بالا میرود؟
افزایش بار جامدات، تهنشینی نامناسب، شکست لخته، مشکلات زلالساز، خرابی فیلتر یا اختلال فرآیند بیولوژیکی میتواند TSS خروجی را افزایش دهد.
۱۱. آیا TSS و BOD با هم ارتباط دارند؟
بله. بخشی از TSS میتواند مواد آلی قابل تجزیه باشد و در نتیجه در بار BOD نقش داشته باشد؛ اما این دو پارامتر یکسان نیستند.
۱۲. آیا آشغالگیر TSS را حذف میکند؟
آشغالگیر بیشتر برای حذف مواد جامد درشت طراحی شده است و تمام TSS ریز را حذف نمیکند.
۱۳. آیا فیلتر شنی برای فاضلاب خام مناسب است؟
معمولاً فاضلاب خام باید ابتدا از مراحل پیشتصفیه عبور کند تا بار جامدات و ذرات درشت کاهش پیدا کند.
۱۴. آیا UF میتواند TSS را حذف کند؟
بله. اولترافیلتراسیون میتواند ذرات بسیار ریز و کلوئیدی را با راندمان بالا جدا کند.
۱۵. آیا حذف TSS باعث کاهش BOD نیز میشود؟
اگر بخشی از BOD در مواد جامد معلق وجود داشته باشد، حذف TSS میتواند BOD را نیز کاهش دهد؛ اما مقدار کاهش به ترکیب فاضلاب بستگی دارد.
۱۶. چه صنایعی فاضلاب با TSS بالا تولید میکنند؟
صنایع غذایی، لبنی، کشتارگاه، نساجی، معدنی، کاغذ و بسیاری از صنایع فرآوری مواد اولیه میتوانند فاضلاب با TSS بالا تولید کنند.
۱۷. چگونه راندمان حذف TSS را محاسبه کنیم؟
با استفاده از رابطه:
راندمان حذف TSS = [(TSS ورودی − TSS خروجی) ÷ TSS ورودی] × 100
۱۸. آیا حذف TSS برای سیستم RO اهمیت دارد؟
بله. کاهش TSS و کدورت قبل از RO میتواند خطر گرفتگی و فولینگ ممبران را کاهش دهد.
۱۹. برای کاهش TSS چه تجهیزاتی استفاده میشود؟
آشغالگیر، دانهگیر، زلالساز، DAF، واحد انعقاد و لختهسازی، فیلتر شنی، فیلتر چندلایه و تجهیزات غشایی از تجهیزات متداول هستند.
۲۰. برای طراحی سیستم حذف TSS چه اطلاعاتی لازم است؟
دبی، TSS ورودی، اندازه و ماهیت ذرات، قابلیت تهنشینی، pH، روغن و چربی، کیفیت مورد نیاز پساب و شرایط بهرهبرداری از مهمترین اطلاعات طراحی هستند.
جمعبندی
حذف TSS از فاضلاب یکی از مهمترین مراحل در طراحی تصفیهخانههای صنعتی و شهری است. مواد جامد معلق میتوانند کیفیت پساب را کاهش دهند و عملکرد تجهیزات پاییندست را مختل کنند.
برای حذف TSS، روشهای مختلفی وجود دارد. آشغالگیر مواد جامد درشت را جدا میکند. دانهگیر شن و ذرات سنگین را حذف میکند. تهنشینی برای ذرات قابل تهنشینی مناسب است. انعقاد و لختهسازی ذرات کلوئیدی را به لختههای بزرگتر تبدیل میکند. DAF نیز برای جداسازی مواد معلق سبک، چربی و روغن کاربرد دارد.
پس از این مراحل، فیلتر شنی یا فیلترهای چندلایه میتوانند ذرات ریز باقیمانده را کاهش دهند. همچنین، اگر پروژه به کیفیت بالاتری نیاز داشته باشد، فناوریهایی مانند MF و UF میتوانند وارد خط تصفیه شوند.
با این حال، بهترین روش حذف TSS را نمیتوان بدون بررسی فاضلاب انتخاب کرد. مهندس باید مقدار TSS، اندازه ذرات، چگالی، قابلیت تهنشینی، ماهیت آلی یا معدنی، روغن و چربی، دبی و کیفیت مورد نیاز پساب را بررسی کند.
از سوی دیگر، مدیریت لجن نیز اهمیت زیادی دارد. هر فرآیندی که مواد جامد را از فاضلاب جدا میکند، لجن تولید میکند و کارخانه باید این لجن را به شکل اصولی تغلیظ، آبگیری و دفع یا استفاده کند.
در نهایت، یک سیستم موفق حذف TSS باید علاوه بر راندمان جداسازی مناسب، هزینه سرمایهگذاری منطقی، مصرف انرژی و مواد شیمیایی کنترلشده، بهرهبرداری آسان و قابلیت توسعه در آینده داشته باشد.
از انجاکه شرکت نهرآب زیست پروژه های متعددی را در زمان سالها فعالیت خود با موفقیت به انجام رسانده، توانایی خوبی جهت طراحی راهکار مناسب برای حذف TSS ار فاضلاب را دارد.
جهت اطلاعات بیشتر میتوانید با کارشناسان ما در تماس باشید.
